Vorarlberg'de şiddet, bağımlılık, psikolojik rahatsızlıklar veya ebeveynlerin çocuk bakımında ciddi güçlükler yaşaması nedeniyle bazı çocukların geçici olarak ailelerinden ayrılması gerekiyor.
Bu durumlarda devreye giren acil koruyucu aileler (Bereitschaftspflegefamilien), çocuklara kriz dönemi boyunca güvenli bir yaşam ortamı sağlıyor.
Vorarlberg Koruyucu Çocuk Hizmetleri Sorumlusu Claudia Hinteregger-Thoma, çocukların büyük bölümünün yetişkinler arasındaki şiddet, ebeveynlerin bakım sorumluluğunu yerine getirememesi, bağımlılık veya ruhsal hastalıklar nedeniyle koruyucu ailelere yerleştirildiğini belirtiyor.
Sabah Evden Çıkıyor, Öğlen Yeni Bir Çocukla Tanışıyor
Dört çocuk sahibi Alexander ve Daniela çifti, Vorarlberg'de bu sorumluluğu üstlenen ailelerden biri.
Alexander, bazen sabah işe giderken evde her şeyin normal olduğunu, öğle yemeğine döndüğünde ise masada yeni bir çocuğun oturduğunu anlatıyor.
Çift, çoğu zaman çocuğun yaşadıklarını ve aile geçmişini başlangıçta ayrıntılı olarak bilmiyor. Bu nedenle her çocuğun ihtiyaçlarına ve davranışlarına uyum sağlamak zorunda kalıyorlar.
Daniela'ya göre bu görevin başarıyla yürütülebilmesi için yalnızca anne ve babanın değil, evdeki diğer çocukların da sürece gönüllü olarak katılması gerekiyor.
Koruyucu aileye gelen çocukların bazıları sağlık sorunları veya geçmişte yaşadıkları travmalar nedeniyle özel ilgiye ihtiyaç duyabiliyor.
Amaç Gerçek Ailenin Yerini Almak Değil
Koruyucu aile sisteminin temel hedefi, çocukları biyolojik ailelerinden tamamen koparmak değil, kriz döneminde güvenli bir alternatif sunmak.
Hinteregger-Thoma, koruyucu ailelerin biyolojik ebeveynleri yargılamaması ve kendilerini onlardan üstün görmemesi gerektiğini vurguluyor.
Çocukların anne ve babalarıyla bağlarını korumaları da önem taşıyor. Bu nedenle biyolojik ailelerle düzenli görüşmelerin sürdürülmesi hedefleniyor. Görüşmeler çoğunlukla çocuk köyünün (Kinderdorf) ilgili tesislerinde gerçekleştiriliyor.
Daniela, her ailenin kendine özgü bir hikâyesi olduğunu belirterek ebeveynlere saygıyla yaklaşılması gerektiğini ifade ediyor.
10 Yılda 24 Çocuk, Her Ayrılık Yeni Bir Sınav
Alexander ve Daniela çifti, son 10 yılda toplam 24 çocuğa geçici yuva oldu.
Alexander, çocuklara maddi yardımda bulunmak yerine onları doğrudan ailelerinin bir parçası hâline getirerek destek olmanın kendileri için büyük anlam taşıdığını söylüyor.
Ancak geçici koruyucu ailelik birkaç günden en fazla iki yıla kadar sürebiliyor.
Bu sürenin sonunda çocuklar ya kendi ailelerine dönüyor ya da uzun süreli koruyucu ailelerin yanına yerleştiriliyor.
Daniela, şu anda yanlarında bulunan çocuğun doğumundan kısa süre sonra ailelerine katıldığını ve ayrılık zamanı geldiğinde bunun özellikle zor olacağını anlatıyor.
Çiftin kendi çocukları da eve gelen her çocuğun bir gün ayrılabileceğini en başından biliyor.
Koruyucu ailelik, yalnızca bir çocuğa geçici olarak evini açmak değil; onun hayatının en zor dönemlerinden birinde güven, ilgi ve aile sıcaklığı sunmak anlamına geliyor.
