Vorarlberg’de dört günlük çalışma haftası ve maaşlarda kesinti yapılmadan çalışma sürelerinin azaltılması tartışılıyor.
Bodensee Bölgelerarası Sendikalar Konseyi’nin Bregenz’de gerçekleştirdiği toplantıda daha kısa çalışma süreleri, dört günlük çalışma haftası ve çalışanlara mesai dışında “ulaşılamama hakkı” verilmesi talep edildi.
Sendika tarafı, iş dünyasının son yıllarda önemli ölçüde değiştiğine ancak çalışma sürelerinin buna paralel olarak değişmediğine dikkat çekiyor. Çalışanların üzerindeki yükün ve hastalık izinlerinin arttığı belirtilerek çalışma hayatının yeniden düzenlenmesi gerektiği savunuluyor.
İş dünyası dört günlük haftaya karşı
Vorarlberg Ekonomi Odası (WKV) ise genel bir çalışma süresi kısaltmasını doğru bulmuyor.
İş gücü sıkıntısı ve verimlilikteki zayıf gelişime dikkat çeken WKV, Avusturya’da fiilen çalışılan ortalama sürenin haftada yaklaşık 29,4 saat olduğunu belirtiyor.
Ekonomi çevrelerine göre aynı maaş ödenirken toplam çalışma süresinin azaltılması, şirketlerin maliyetlerini artırabilir ve Avusturya’nın uluslararası rekabet gücünü olumsuz etkileyebilir.
Sanayi temsilcileri de benzer gerekçelerle dört günlük çalışma haftasına mesafeli yaklaşıyor. Özellikle bakım, sağlık ve polis gibi halihazırda personel sıkıntısı yaşanan alanlarda çalışma sürelerinin azaltılması durumunda daha fazla çalışana ihtiyaç duyulacağı belirtiliyor.
Sendikadan 29,4 saat hesabına itiraz
Sendikalar ise iş dünyasının verdiği 29,4 saatlik ortalama çalışma süresi rakamının gerçeği tam olarak yansıtmadığı görüşünde.
Bu hesaplamanın tam zamanlı ve yarı zamanlı çalışanları birlikte kapsadığına dikkat çekiliyor. AB Komisyonu verilerine göre tam zamanlı çalışanların haftalık ortalama çalışma süresinin 40,7 saat olduğu belirtiliyor.
Sendika ayrıca özellikle kadınlar arasındaki yüksek yarı zamanlı çalışma oranına dikkat çekiyor. Birçok kişinin çocuk bakımı, aile bireylerinin bakımı veya diğer ücretsiz sorumluluklar nedeniyle daha az saat çalışmak zorunda kaldığı ifade ediliyor.
Bu nedenle toplam çalışma hacminin artırılması isteniyorsa, öncelikle insanların tam zamanlı çalışmasını kolaylaştıracak şartların oluşturulması gerektiği savunuluyor.
Tartışmanın kilit noktası: Aynı maaşa daha az çalışma mümkün mü?
İş dünyası ve sendikalar arasındaki temel görüş ayrılıklarından biri de verimlilik konusunda yaşanıyor.
Ekonomi ve sanayi temsilcileri, verimlilik aynı oranda artmadan çalışma saatlerinin düşürülmesinin şirketlerin maliyetlerini yükselteceğini düşünüyor.
Sendikalar ise geçmişte yaşanan verimlilik artışlarının çalışma sürelerinin kısaltılmasına imkân sağladığını hatırlatıyor. Gelecekte teknoloji, otomasyon ve diğer alanlardan elde edilecek verimlilik artışlarının bir bölümünün çalışanlara daha fazla boş zaman olarak yansıtılması gerektiği savunuluyor.
