Enerji ve ham madde fiyatları, bürokratik yükler ve yüksek yaşam maliyetleri, Avusturya’daki işletmelerin rekabet gücünü zorluyor. Future Business Austria girişiminin “Altyapı Raporu 2025” verilerine göre şirketler krize karşı adım atıyor ancak kaygılar artıyor.
Rapora göre işletmelerin:
- %53’ü süreçlerini iyileştirdi,
- %41’i çalışanların eğitimine yatırım yaptı,
- %37’si ise personel azaltmaya gitti.
Cuma günü Ticaret Odası’nda bir sempozyumda sunulacak rapor, iş dünyasındaki genel ruh halini ortaya koyuyor.
Şirketlerin çoğu ülkeyi terk etmeyi düşünüyor
Araştırmada en çarpıcı bulgulardan biri, şirketlerin ülke dışına taşınma eğilimi oldu.
Yöneticilerin:
- %61’i, şirketlerinin tamamen ya da kısmen Avusturya’dan ayrılmayı değerlendirdiğini söyledi.
- Geçen yıl bu oran %56 idi.
Raporun ortak yazarı David Ungar-Klein, bu düşüncenin henüz somut adım anlamına gelmediğini vurgulayarak şunları söyledi:
“Ekonomi canlanmaya başladığında bu eğilim büyük ölçüde azalacaktır. Şu an durum özellikle jeopolitik nedenlerle belirsiz.”
Şirketlerin en büyük sorunlarından biri, planlama güvencesinin olmaması.
Altyapı başarı için belirleyici
Yöneticilerin önem sıralamasına göre rekabet gücünü belirleyen temel alanlar:
1. Altyapı (%56)
2. Yenilik ve araştırma (%55)
3. İyi yetişmiş çalışanlar (%53)
Telekomünikasyon (%93 memnuniyet) ve karayolları (%90 memnuniyet) öne çıkarken, enerji altyapısı (%38 memnuniyet) ve sağlık altyapısı (%35 memnuniyet) en zayıf alanlar oldu.
Ham madde bağımlılığı da şirketlerin risk algısını etkiliyor.
Yöneticilerin:
- %77’si, ülke içindeki petrol ve gaz kaynaklarının değerlendirilmesini istiyor.
- %83’ü, sanayi için kritik madenlerin yerli üretimle çıkarılmasını destekliyor.
Rapora göre ulusal ham madde kapasitesinin artırılması, kritik bir rekabet unsuru olarak görülüyor.
“Yüksek düzeyde yakınma”Ungar-Klein, eksiklerin bulunduğunu kabul etmekle birlikte Avusturya’nın hâlâ dünyanın en güçlü ekonomileri arasında olduğunu belirterek şunları söyledi:
“Çok sayıda sorun var ancak uluslararası ölçekte iyi durumdayız. Bu bir bakıma yüksek düzeyde yakınma.”
Ayrıca altyapı politikasının “parça parça ilerleyen” bir yapıda olmasının sorun yarattığını belirterek, ulaşım, enerji, iletişim ve çevreyi kapsayan bütüncül bir strateji gerektiğini vurguladı.
Ungar-Klein’ın çağrısı net:
“Ülkenin potansiyelini küçümsemek yerine olumlu bakmak gerekir. Ancak böyle bir atılım sağlanabilir.”
